پزشکی
موضوعات داغ

بیماری منیر گوش؛ علائم، تشخیص و درمان منیر گوش

خلاصه مطلب

  • از کجا بفهمم به منیر گوش مبتلا شده ام؟ اگر علائم یا ویژگی های زیر را تجربه می کنید ممکن است به این بیماری مبتلا شده باشید: علائم مکرر سرگیجه وزوز گوش از دست دادن تدریجی شنوایی، که با صدای خالص و شنوایی گفتار نشان داده می شود کالری یا سایر تستهای دهلیزی که عملکرد مختل شده هزارتوی وستیبولار را نشان می دهند.

بازدیدها: ۵

 

 

 

حقایقی در مورد بیماری منیر گوش

در اینجا نکات کلیدی در مورد بیماری منیر گوش آورده شده است. بیماری منیر گوش شامل اختلال در گوش داخلی است. حملات می توانند به طور متوسط ​​۲ تا ۴ ساعت طول بکشند. علائم شامل سرگیجه، حالت تهوع و از دست رفتن تدریجی شنوایی است. دلایل دقیق بیماری منیر گوش مشخص نیست. علائم در افراد مختلف متفاوت است. آنها می توانند به طور ناگهانی رخ دهند، و فرکانس و مدت زمان آنها متفاوت است.

 

چه کسانی به بیماری منیر گوش مبتلا می شوند؟

شیوع آن بین ۱: ۱۰۰۰ تا ۱: ۲۰۰۰ جمعیت است. بسته به منبع هر دو جنس زن و مرد به همان اندازه مبتلا هستند و در هر سنی ممکن است رخ دهد. در حدود ۷-۱۰٪ مبتلایان سابقه خانوادگی این بیماری را دارند.

 

علائم بیماری منیر گوش

چهار علائم اصلی بیماری منیر گوش وجود دارد. بیایید این علائم را با جزئیات بیشتری بررسی کنیم:

 

سرگیجه

 

این یک احساس از حرکت است که اغلب به عنوان احساس چرخش (سرگیجه چرخشی) از آن یاد می شود. سرگیجه مرتبط با منیر گوش اغلب بسیار شدید است. دوره ها به جای اینکه فقط چند دقیقه طول بکشد، می توانند در هر جایی بین ۲۰ دقیقه تا ۲۴ ساعت ادامه داشته باشند. به خصوص دوره های شدید می تواند باعث سقوط به نام حملات قطره شود.

 

وزوز گوش

 

این به زنگ زدن در گوش اشاره دارد. اگر تا به حال در یک کنسرت راک بوده اید، این صدایی است که بعداً هنگام رسیدن به مکانی آرام، می شنوید. بعضی اوقات بیشتر صدای وزوز است. بیماران منیر گوش با وزوز گوش شدید روبرو می شوند که به طور ناگهانی بروز می کند.

 

از دست دادن شنوایی

 

با پیشرفت منیر گوش، کم شنوایی می تواند بدتر شود. در ابتدا، صدای کم از بین می رود. در موارد پیشرفته تر، صدای بلند نیز از بین می رود که بیمار فقط در محدوده فرکانس متوسط ​​شنوایی دارد. تست شنوایی بخش مهمی از تشخیص یک منیر گوش و همچنین دیدن میزان طول این سندرم است.

 

پر بودن گوش

 

بیماری منیر گوش مربوط به مایعات اضافی در گوش داخلی است، بنابراین ممکن است گوش آسیب دیده احساس پر بودن داشته باشد یا ممکن است بیمار فشار داخل گوش را تجربه کند. علائم دیگر و بیماریهای مرتبط با آن نیز می تواند مانند درد گردن، میگرن، سردرد، TMJ و نورالژی تریژمینال وجود داشته باشد. داروهای بسیار کمی وجود دارد که می تواند به این علائم کمک کند. برخی از افراد تزریق منظم به گوش دارند.

 

این روش با درجات مختلفی از موفقیت روبرو می شود. در موارد شدید ممکن است پزشک جراحی را توصیه کند. این روشهای تهاجمی می تواند منجر به آسیب شنوایی دائمی شود و از میزان موفقیت بالایی برخوردار نباشد. در نتیجه تعداد محدودی از درمانهای بیماری منیر گوش در دسترس بیماران است، و بسیاری از آنها به دنبال داروهای طبیعی هستند. در اینجا ۵ گزینه درمانی طبیعی بیماری منیر گوش وجود دارد که شامل داروهای شیمیایی، تزریق یا جراحی نمی شوند.

 

بیماری منیر گوش چه تاثیری بر شما می گذارد؟

علائم بین افراد و با گذشت زمان متفاوت است. مشکلات اصلی حملات غیرقابل پیش بینی سرگیجه با تهوع و استفراغ است. حملات می توانند از چند دقیقه تا ۲۴ ساعت ادامه داشته باشند. همچنین ممکن است وزوز گوش، ضعف شنوایی و احساس پر بودن در گوش آسیب دیده وجود داشته باشد. دوره های بهبودی بین حملات ممکن است از روز به ماه یا حتی سال متفاوت باشد. منیر گوش یک بیماری غیرقابل پیش بینی و پریشان کننده است.

 

هرچه پیشرفت کند سرگیجه ممکن است شدیدتر باشد. و ممکن است دوره عدم تعادل وجود داشته باشد، و بر پریشانی می افزاید. در مراحل بعد وزوز گوش برجسته تر است و نوسانات کم شنوایی ایجاد می شود. در ارگان تعادل آسیب دائمی وجود دارد و مشکلات قابل توجهی در تعادل وجود دارد. معمولاً فقط یک گوش مبتلا می شود، اما تا ۵۰٪ مبتلایان ممکن است در هر دو گوش بیماری ایجاد کنند. تقسیم مسیر بیماری به سه مرحله مفید است:

 

مراحل بیماری منیر گوش

بیماری منیر گوش در سه مرحله بروز می کند.

 

زودرس: این شامل علائم ناگهانی و غیرقابل پیش بینی سرگیجه است. این علائم از ۲۰ دقیقه تا ۲۴ ساعت به طول می انجامد. در طول علائم، گوش شنوایی وجود دارد که پس از پایان کار به حالت عادی برمی گردد. ممکن است گوش با احساس پر بودن یا فشار، احساس ناراحتی و انسداد داشته باشد. وزوز گوش نیز شایع است.

میانی: قسمت های سرگیجه ادامه دارند اما معمولاً شدیدتر هستند. وزوز گوش و کم شنوایی بدتر می شوند. در این مرحله، برخی از افراد در صورت ناپدید شدن علائم دوره بهبودی کامل را تجربه می کنند. این دوره های ترمیم می تواند چند ماه به طول انجامد.

دیرهنگام: قسمت های سرگیجه حتی کمتر دیده می شوند و در بعضی موارد هرگز برنمی گردند. مشکلات موجودی، اما می تواند ادامه یابد. افراد هنگام تاریکی احساس ناپایداری می کنند. شنوایی و وزوز گوش معمولاً بدتر می شوند.

علائم زیر نیز ممکن است. اینها به عنوان علائم ثانویه شناخته می شوند:

 

اضطراب، استرس، افسردگی: اینها می تواند ایجاد شود زیرا بیماری منیر گوش غیرقابل پیش بینی است، بسیاری از افراد دچار اضطراب، افسردگی و استرس می شوند. این بیماری می تواند در کار افراد نیز تأثیر بگذارد، به خصوص اگر مجبور به صعود از نردبان یا کار با ماشین آلات باشد. هرچه شنوایی به تدریج بدتر شود، ممکن است تعامل با افراد دیگر مشکل تر شود. برخی از مردم نمی توانند رانندگی کنند، استقلال خود، چشم انداز شغلی، آزادی و دسترسی به دوستان و خانواده را محدودتر می کنند. برای افرادی که استرس، اضطراب و افسردگی را تجربه می کنند مهم است که به پزشک خود اطلاع دهند.

 

چرا وزوز گوش در بیماری منیر گوش اتفاق می افتد؟

بیماری منیر گوش باعث ایجاد آسیب در گیرنده های سلول مو در گوش داخلی می شود. این سلولهای مو آسیب دیده به طور خودبخود آتش می گیرند و سیگنال های بی نظمی به عصب شنوایی به مغز می فرستند. در منیر گوش سلول های موی مربوط به صدا با فرکانس پایین آسیب می بینند، به همین دلیل وزوز گوش در منیر گوش معمولاً سر و صدایی با صدای کم و فرکانس کم است.

 

در یک نظرسنجی در ایالات متحده در ایالات متحده از ۵۱ نفر مبتلا به بیماری منیر گوش، ۴۹٪ وزوز گوش را به عنوان آزاردهنده متوسط ​​(وزوز گوش هنگام گوش دادن به بلندگو) یا به شدت آزار دهنده گزارش کرده است (مشکل در کار، روابط و خوابیدن). برای مبتلایان به منیر گوش که در مراحل نخست خود مشاهده کردند وزوز شروع به تغییر می کند ممکن است علامتی هشدار دهنده باشد که روز بدی را تجربه می کنند یا حمله به آنها رخ می دهد.

 

عوارض بیماری منیر گوش

بزرگترین مشکل بیماری منیر گوش ندانستن این که چه زمانی سرگیجه رخ می دهد، است. ممکن است فرد مجبور شود در فعالیتهای اجتماعی، تفریحی، شغلی یا خانوادگی دراز بکشد و استراحت کند. افراد مبتلا به منیر گوش نیز از خطر سقوط، تصادفات در هنگام رانندگی وسیله نقلیه یا کار با ماشین آلات سنگین و همچنین ایجاد افسردگی یا رنج از اضطراب زیاد، بیشتر در معرض خطر هستند.

مقامات مجوز خودرو در بسیاری از کشورها اعلام می کنند که اگر به بیماری منیر گوش مبتلا شده اید، باید رانندگی خود را متوقف کنید. رانندگی تا زمان کنترل علائم مجاز نیست – این امر نیاز به تأیید پزشک دارد.

 

علل بیماری منیر گوش

گوش داخلی یک آناتومی پیچیده دارد. کارشناسان معتقدند که بیماری منیر گوش ناشی از ناهنجاری در ساختار و / یا میزان مایعات در گوش داخلی است. با این حال، آنها نمی دانند چه عواملی باعث این تغییرات می شوند. در گوش داخلی، یک دسته از کانال ها و حفره های متصل وجود دارد – یک هزارتوی. قسمت بیرونی گوش داخلی منزلگاه لابیرنت استخوانی است.

 

در داخل، یک ساختار نرم از غشاها وجود دارد، که نسخه کوچکتر از لابیرنت استخوانی با شکل مشابه است. کانال پرپیچ و خم غشایی حاوی مایعی به نام آندولنف است و دارای سنسورهایی مانند مو است که به حرکت مایعات پاسخ می دهند و از طریق تکانه های عصبی به مغز پیام می دهند.

قسمت های مختلف گوش داخلی در انواع مختلفی از ادراک حسی نقش دارند:

 

تشخیص شتاب از هر جهت

حرکت چرخشی

صدا توسط حلزون حلقه می شود

برای اینکه سنسورهای داخلی گوش به درستی کار کنند، مایعات باید در فشار، میزان و ترکیب شیمیایی مناسب باشند. برخی از عوامل موجود در بیماری منیر گوش خواص مایع گوش داخلی را تغییر می دهد و باعث ایجاد این بیماری می شود.

 

تشخیص بیماری منیر گوش

متأسفانه هیچ آزمایش واحدی برای تشخیص سریع وجود ندارد. پزشک مصاحبه و معاینه جسمی را انجام خواهد داد، در مورد تاریخچه پزشکی و خانوادگی آنها سؤال خواهد کرد و علائم و نشانه ها را در نظر می گیرد.

پزشک در مورد:

 

علائم چقدر شدید است

هر چند وقت یکبار علائم بروز می کند

چه داروهایی مصرف کرده اند

مشکلات گوش گذشته

سلامت عمومی

سابقه بیماری های عفونی یا آلرژی ها

سابقه خانوادگی از مشکلات گوش داخلی

چندین بیماری و شرایط دیگر علائم مشابهی دارند که تشخیص بیماری منیر گوش را دشوار می کند.

 

از دست دادن شنوایی

برای تعیین میزان کم شنوایی، پزشک سمعک شنوایی انجام می دهد. این امتحان میزان کم شنوایی ناشی از بیماری را تعیین می کند. یک دستگاه شنوایی سنج صدای مختلفی با صدای بلند و بلند را تولید می کند. فرد با هدفون گوش می دهد و وقتی صدا را می شنود یا وقتی صدا دیگر وجود ندارد، اعلام می کند.

 

ارزیابی تراز

بسیاری از مبتلایان به منیر گوش دارای برخی از مشکلات تعادل هستند، حتی اگر به نظر می رسد بعد از سرگیجه احساس تعادل آنها به حالت عادی باز می گردد.

 

الکترونیستاگموگرافی (ENG)

آب یا هوای گرم و خنک در مجرای گوش وارد می شود. حرکات غیر ارادی چشم در پاسخ به این شبیه سازی اندازه گیری می شود. ناهنجاری ها ممکن است یک مشکل گوش داخلی را نشان دهد.

 

آزمایش صندلی چرخان

فرد در یک صندلی در یک غرفه کوچک و تاریک نشسته است. الکترودها در نزدیکی چشم قرار می گیرند و یک صندلی با هدایت رایانه با سرعت های مختلف به آرامی به جلو و عقب می چرخد. حرکات باعث تحریک سیستم تعادل درونی می شود و باعث ایجاد نستاگموس یا حرکات چشم می شود که توسط یک کامپیوتر ضبط شده و با یک دوربین مادون قرمز کنترل می شود.

 

آزمایش پتانسیل های میوژن برانگیخته وستیبولار (VEMP)

این تست عملکرد حسگرهای خاصی را در گوش داخلی که شتاب را تشخیص می دهند، اندازه گیری می کند.

 

پساتوگرافی

فرد دارای بند ایمنی، برهنه روی سکوی ویژه ایستاده است، و باید تعادل خود را در شرایط مختلف حفظ کند. ممکن است پزشک بخواهد بیماریهای دیگر و بیماریهای احتمالی مانند تومور مغزی یا بیماری اسکلروز را رد کند. برای انجام این کار، تست های زیر قابل انجام است:

 

اسکن ام آر آی

سی تی اسکن

شنوایی پاسخ شنوایی مغز

یک اندازه گیری کامپیوتری از عملکرد شنوایی با استفاده از پاسخ های تولید شده توسط عصب شنوایی در ساقه مغز انجام می شود. این آزمایش می تواند مشخص کند که آیا تومور باعث اختلال در عملکرد اعصاب شنوایی می شود یا خیر.

 

داروهای سرگیجه

برخی از داروهای خاص می توانند علائم بیماری منیر گوش را کاهش دهند.

اینها شامل موارد زیر است:

داروهای بیماری حرکت، مانند مکلزین (آنتی وورت) یا دیازپام (Valium). آنها می توانند به احساس نخ ریسی و همچنین حالت تهوع و استفراغ کمک کنند.

داروهای تهوع، داروی Prochlorperazine در درمان حالت تهوع در یک قسمت سرگیجه مؤثر است.

به عنوان مثال، داروهای ادرارآور، ترکیبی از تریامترن و هیدروکلروتیازید (دیازید، ماکزید) برای کاهش احتباس مایعات تجویز می شود.

با کاهش مقدار مایعات بدن می تواند حجم مایعات و فشار داخل گوش را بهبود بخشید، که منجر به کاهش علائم کمتری می شود.

 

تزریق گوش میانی

برخی از تزریقات داخل گوش میانی ممکن است علائم سرگیجه را بهبود بخشد. آنها شامل جنتامایسین، آنتی بیوتیک و استروئیدها از جمله دگزامتازون هستند.

 

عمل جراحی برای درمان منیر گوش

اگر درمان های دیگر مؤثر نباشد یا علائم شدید باشد ممکن است جراحی تنها گزینه باشد. گزینه های جراحی شامل موارد زیر است:

 

رفع فشار داخل کیسه اندولنفاتیک، که در آن بخش کمی از استخوان از روی کیسه آندولنفاتیک خارج می شود

لابیرنتکتومی، جایی که بخشی از گوش داخلی به صورت جراحی برداشته می شود

بخش عصب دهلیزی، که در آن عصب دهلیزی قطع می شود

درمان توانبخشی دهلیزی، که در آن افرادی که در تعادل خود در سرگیجه مشکلی دارند، می توانند از تمرینات و فعالیتهایی با هدف کمک به بدن و مغز برای بازیابی مجدد توانایی تعادل مناسب داده ها بهره مند شوند.

افراد مبتلا به کم شنوایی ممکن است از سمعک بهره مند شوند.

چرا یک عمل انجام شده است؟ اگر تمام درمان های دیگر شکست خورده باشد، و زندگی بدلیل قسمتهای سرگیجه سخت شود، ممکن است یک عمل جراحی روی گوش پیشنهاد شود.

 

عملیات جراحی برای درمان منیر گوش شامل چه مواردی است؟

عمل های مختلفی برای بیماری منیر گوش طی سالها انجام شده است و بنابراین فقط در اینجا می توان توضیحات مختصری از آنها داد. تقریباً همه تحت بیهوشی عمومی انجام می شود.

 

قرار دادن یک گروت برای تسکین فشار در عمل جراحی کیسه گوش و اندولنفاتیک:

 

ایده این عمل این است که اگر علائم بیماری منیر گوش به دلیل فشار زیاد در اندولنف گوش داخلی باشد، پس از آن با “فشردن” کیسه اندولنفاتیک (مخزن مایع اندولنف)، به تسکین کمک می کنیم. در استخوان ماستوئید، این کار باید فشار اندولنف را در گوش داخلی تسکین دهد و در نتیجه علائم را تسکین دهد. بحث زیادی درباره اثربخشی این عملیات وجود دارد، اما خطرات کمی دارد.

 

تقسیم عصب دهلیزی:

 

اگر عصبی که تمام سیگنالهای موجود در اندام تعادل (عصب دهلیزی) بریده می شود و قطع شود، هیچ سیگنالی نمی تواند از لابیرنت به مغز برسد، و بنابراین حملات سرگیجه متوقف می شود. هنگام قطع عصب دهلیزی، آسیب قابل توجهی در عصب شنوایی وجود دارد، بنابراین خطر ناشنوایی در گوش تحت عمل وجود دارد.

 

لابیرنتکتکتومی:

 

اگر کانال پرپیچ و خم (اندام تعادل) به طور کامل از بین برود، یا با تزریق دارویی به داخل آن، آن را از بین ببرد، با از بین بردن فیزیکی غشای ظریف موجود در آن، هیچ سیگنالی از گوش به مغز نخواهد رسید و بنابراین هیچ سرگیجه ای نخواهد بود. اما، با از بین بردن کانال پرپیچ و خم، حلزون حلقه نیز از بین می رود و بنابراین تمام شنوایی در آن گوش از بین می رود (حتی وزوز گوش ممکن است ادامه یابد). این عمل تنها در صورتی انجام می شود که شنوایی اندکی در گوش آسیب دیده باقی مانده باشد، یا اگر حملات سرگیجه آنقدر غیرقابل کنترل باشد، بیمار نسبت به کیفیت شنوایی آنها بی اعتنا است.

 

چه موقع می توانم شنا کنم یا پرواز کنم؟

به دلیل تنوع عمل، مشاوره در مورد این سؤالات در پایان جراحی پاسخ دهد.

 

در هنگام حمله بیماری منیر گوش چه باید کرد

سرگیجه می تواند باعث شود تعادل از بین برود. در اولین نشانه آن:

 

داروی خود را مصرف کنید

بنشینید یا دراز بکشید

چشمان خود را ببندید، یا آنها را روی یک شیء جلوی خود ثابت نگه دارید

سر خود را به سرعت نچرخانید

اگر نیاز به حرکت دارید، این کار را به آرامی و با دقت انجام دهید

پس از پایان حمله، سعی کنید حرکت کنید تا به بینایی و حواس دیگر کمک کند تا مشکلات گوش داخلی را جبران کنند.

درمان حملات شدید بیماری منیر گوش

ممکن است به شما توصیه شود که برای اقدام سریعتر برای مقابله با علائم شدید، به جای استفاده از قرص، پروکلروپرازین آن را تزریق کنید. در موارد نادر، ممکن است شما نیاز به بستری در بیمارستان داشته باشید تا مایعات از طریق ورید دریافت کنید آب بدن شما کم نشود.

 

بهترین رژیم برای بیماری منیر گوش

هیچ علت شناخته شده ای از بیماری منیر گوش وجود ندارد، هیچ درمانی شناخته شده نیست. با این حال، درمان صحیح – که اغلب شامل رژیم غذایی و مکمل ها است – می تواند ناتوان کننده ترین جنبه های این بیماری را کنترل کند. بیماری منیر گوش به سیستم مایعات و خون بدن بستگی دارد. رژیم غذایی برای مدیریت این شرایط باید روی این موارد متمرکز شود:

 

از بین بردن موادی که باعث می شود بدن آب خود را حفظ کند

معرفی داروهای ادرارآور بیشتر برای کاهش حجم مایعات در بدن

محدود کردن مواد مضر که جریان خون را محدود می کند

محدود کردن مکمل های غذایی و مواد معمول که علائم بیماری منیر گوش را بدتر می کند

آب و دیورتیک ها: مقدار بیش از حد آب بیماری منیر گوش را وخیم تر می کند. اما این بدان معنی نیست که شما باید نوشیدن مایعات را متوقف کنید. مهمتر از همه این است که از مایعاتی که دارای قند و نمک هستند، مانند سودا یا کنسانتره آب پرهیز کنید. اینها باعث می شود تا آب بدن حفظ شود.

در عوض، مایعات زیر را به طور مساوی در طول روز بنوشید:

 

اب

شیر

آب میوه های کم قند

ادرارآورها بخش مهمی از مدیریت منیر گوش نیز هستند. دیورتیک ها داروهایی هستند که باعث می شود کلیه ها ادرار بیشتری تولید کنند. این باعث کاهش حجم، نمک و فشار مایعات در بدن می شود. کاهش این موارد به مدیریت علائم کمک می کند. برخی از داروهای مدر دیورتیک تجویز شده برای بیماری منییر عبارتند از:

 

کلورتالدون (تالیتون)

لاستیک) furosemide )

هیدروکلروتیازید (میکروزید)

عوارض جانبی استفاده از دیورتیک ها می تواند شامل فشار خون پایین، ضعف، گرفتگی و کمبود آب بدن باشد.

 

مصرف نمک و شکر را محدود کنید، غذاهای دارای قند یا نمک زیاد باعث افزایش آب بدن می شوند و این می تواند علائم بیماری منیر گوش را بدتر کند.

 

شکر پاسخ انسولین را از بدن می گیرد و انسولین سدیم را حفظ می کند. سدیم باعث می شود بدن آب را حفظ کند. سعی کنید از غذاهایی با غلظت قندهای ساده استفاده کنید مانند:

 

شکر فرآوری شده

عسل

شربت ذرت با فروکتوز بالا

آب نبات

شکلات

در عوض، از مصرف غذاهایی که سطح قندهای پیچیده بالاتری اجتناب کنید، مانند:

 

حبوبات، مانند آجیل، لوبیا و عدس

غلات کامل

برنج قهوه ای

سیب زمینی های شیرین

همین قانون در مورد مصرف نمک نیز صدق می کند. کاهش سدیم دشوار است زیرا بسیاری از رژیم های غربی ما با نمک در ارتباط هستند.

با این حال، مبتلایان به بیماری منیر گوش باید روزانه ۱،۵۰۰ تا ۲۰۰۰ میلی گرم سدیم مصرف کنند. مصرف باید به طور مساوی در طول روز پخش شود. مصرف بیشتر از این مقدار باعث احتباس آب می شود.

 

غذاهایی که به طور طبیعی سدیم کم دارند عبارتند از:

 

میوه و سبزیجات تازه

غلات فرآوری نشده

گوشت تازه، مرغ و ماهی

از مصرف الکل، دخانیات و کافئین خودداری کنید

از مصرف کافئین خودداری کنید زیرا این ماده محرک است و می تواند وزوز گوش را بیشتر کند. کافئین و الکل همچنین در تنظیم مایعات در بدن اختلال ایجاد می کنند. این می تواند گوش داخلی را بدتر کند و باعث سردرد، فشار و سرگیجه شود. نیکوتین موجود در سیگار و سایر محصولات دخانیات می تواند جریان خون را به گوش داخلی محدود کند و همه علائم را بدتر می کند. در صورت ابتلا به بیماری منیر گوش بهتر است از مصرف نیکوتین و تنباکو به طور کامل خودداری کنید.

داروهای بدون نسخه (OTC)

گذشته از داروهای تجویز شده توسط پزشک، برخی از داروها و مکمل های OTC می توانند به علائم بیماری منیر گوش کمک کنند.

 

داروهای مفید برای منیر گوش

از تأثیرات مشترک بیماری می توان به سرگیجه، حالت تهوع و بیماری حرکتی اشاره کرد. برخی از داروهایی که می توانند به رفع این علائم کمک کنند عبارتند از:

 

داروهای ضد تهوع، مانند درامامین

آنتی هیستامین ها، مانند Benadryl

درامامین مفید است زیرا باعث بهبود سرگیجه، بیماری حرکتی و حالت تهوع می شود. تورم در گوش همچنین می تواند به ایجاد سرگیجه کمک کند، به همین دلیل داروهای ضد التهابی مانند بنادریل می توانند مفید باشند. کاهش تورم در گوش باعث کاهش حالت تهوع و سرگیجه می شود.

داروهای مضر برای منیر گوش

در عین حال، داروهای OTC متداول وجود دارد که باید از آنها دوری کنید زیرا در بیماری منیر گوش تداخل دارند. سعی کنید از موارد زیر جلوگیری کنید:

 

آنتی اسیدهایی که باعث رفع سوزش سر دل یا سوء هاضمه می شوند

آسپیرین

داروهای ضد التهابی

غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin)

آنتی اسیدها از سدیم تشکیل شده اند و این باعث احتباس آب خواهد شد. داروهایی مانند استامینوفن (تایلنول) نیز می توانند باعث احتباس آب شوند و در تعادل الکترولیتها اختلال ایجاد کنند. تعادل الکترولیت برای تنظیم مایعات گوش داخلی مهم است. مطالعات نشان داده است که آسپرین باعث افزایش وزوز گوش می شود.

داروهای تجویزی بیماری منیر گوش

سرگیجه شایع ترین و ناتوان کننده ترین جنبه بیماری منیر گوش است. پزشک شما ممکن است سعی کند با استفاده از داروهای تجویزی، این و سایر علائم را مهار کند. بنزودیازپینها مانند دیازپام (Valium) یا لورازپام (آتیوان) می توانند برای کوتاه کردن یک قسمت از علائم استفاده شوند. از داروهای ضد تهوع مانند پرومتازین یا مکلزین می توان برای مهار حالت تهوع و استفراغ مرتبط با سرگیجه استفاده کرد.

 

عمل جراحی بیماری منیر گوش

عمل جراحی معمولاً تنها یک گزینه درمانی برای بیماری منیر گوش است در صورتی که تمام درمان های دیگر با شکست مواجه شده اند.

جراحی بیشتر برای از بین بردن قسمت های ناتوان کننده سرگیجه استفاده می شود. گزینه های جراحی شامل رفع فشار مایع در گوش داخلی یا برش عصب برای درمان دائمی حملات سرگیجه است. چه تغییراتی در شیوه زندگی ممکن است به علائم بیماری منیر گوش کمک کند؟

به غیر از رژیمهای غذایی، تغییرات سبک زندگی شامل موارد زیر است:

 

در هنگام حملات سرگیجه استراحت کنید

به منظور تنظیم مایعات بدن، به طور منظم غذا بخورید

مدیریت استرس و اضطراب از طریق روان درمانی یا دارو

ترک سیگار و جلوگیری از هرگونه حساسیت زایی نیز حائز اهمیت است. هر دو نیکوتین و آلرژی می توانند علائم بیماری منیر گوش را وخیم تر کنند.

چشم انداز افراد مبتلا به بیماری منیر گوش چیست؟

حتی اگر درمانی برای بیماری منیر گوش وجود نداشته باشد، بسیاری از راهکارها وجود دارد که می توانید برای کاهش علائم خود در نظر بگیرید. در بیشتر افراد، بهبودی خودبخود معمول است، اگرچه این امر می تواند سالها به طول انجامد. پزشک شما می تواند به یافتن درمانی که مناسب شما باشد کمک کند.

 

از کجا بفهمم به منیر گوش مبتلا شده ام؟

اگر علائم یا ویژگی های زیر را تجربه می کنید ممکن است به این بیماری مبتلا شده باشید:

 

علائم مکرر سرگیجه

وزوز گوش

از دست دادن تدریجی شنوایی، که با صدای خالص و شنوایی گفتار نشان داده می شود

کالری یا سایر تستهای دهلیزی که عملکرد مختل شده هزارتوی وستیبولار را نشان می دهند.

کالری و سایر آزمایشهای دهلیزی. یک آزمایش تحریک کالری با ریختن آب سرد و گرم در کانال گوش انجام می شود. وقتی گوش داخلی با آب سرد در تماس باشد، چشم ها باید از آب سرد دور شوند و سپس به آرامی به حالت اولیه خود برگردند. هنگامی که گوش داخلی با آب گرم در تماس باشد، چشم ها باید به سمت آب گرم حرکت کنند و سپس به آرامی به حالت اولیه خود برگردند. سایر آزمایش های دهلیزی شامل تست صندلی چرخشی، پاتوروگرافی و تست فیستول است.

شنوایی سنجی امتحانات شنوایی سنجی میزان کم شنوایی فرد را آزمایش می کند. در معاینه شنوایی سنجی خالص، بیمار مجموعه ای از هدفون را می پوشد و وقتی تن های مختلفی را می شنوند، به آزمایشگر می گوید. در معاینه شنوایی گفتاری، بیمار به کلماتی که از طریق مجموعه هدفون ساطع می شود گوش می دهد و در هنگام شنیدن و درک این کلمه به آزمایشگر اعلام می کند.

این مهم است که تست های شنوایی شما توسط متخصص شنوایی انجام شود. متخصص شنوایی کسی است که در معالجه و تشخیص کم شنوایی تخصص دارد.

 

پاسخگویی به نیاز یک ساله بیماری منیر گوش

برای واجد شرایط بودن در معلولیت، بیماری منیر گوش شما باید حداقل ۱۲ ماه متوالی دوام داشته باشد یا انتظار می رود دوام بیاورد. به دلیل ماهیت منیر گوش، علائم آن اغلب به طور ناگهانی ظاهر می شوند و سپس به حالت بهبودی می روند. برای اثبات این که منیر گوش شرط شما را برآورده می کند، شما باید چندین مورد از دستورات پزشک یا متخصص شنوایی را که در اولین تاریخ ممکن است تا زمان شروع علائم خود انجام دهید، به پرونده پزشکی ارائه دهید. این به SSA تصویر واضحی از فراوانی و شدت بیماری شما می دهد.

 

چه می شود اگر من با لیست وستیبولار منیر گوش مطابقت نداشته باشم؟

حتی اگر منیر گوش شما شرایط لیست را برآورده نکند، هنوز می توانید ادعای خود را برای ناتوانی کسب کنید. SSA ارزیابی پرونده عملکردی باقیمانده (RFC) را برای پرونده شما ایجاد می کند که توانایی شما در انجام برخی فعالیت های مرتبط با کار را با توجه به منیر گوش شما ارائه می دهد. برای ایجاد RFC، SSA تمام مدارک پزشکی را که ارائه کرده اید در نظر خواهد گرفت و ممکن است از شما بخواهد که پزشک یا متخصص شنوایی را که توسط SSA استخدام شده است (به عنوان معاینه مشاوره یا “CE” استخدام شده است) ببینید.

به عنوان مثال، به دلیل احتمال بروز ناگهانی علائم بیماری منیر گوش، پزشک شما ممکن است بگوید که شما قادر به کار کردن مشاغل دارای ارتفاعات نیستید. RFC شما این محدودیت را بیان می کند. این امر باعث گفتن SSA می شود که می توانید کارهایی مانند نقاشی یا کارهای ساختمانی انجام دهید.

همچنین، داروهای مورد استفاده در معالجه علائم منیر گوش معمولاً دارای عوارض جانبی مانند خواب آلودگی و خستگی هستند. اگر این عوارض جانبی را تجربه کردید، باید SSA را از آنها آگاه سازید و مطمئن شوید که در پرونده پزشکی شما مورد بحث قرار گرفته است. به عنوان مثال، خواب آلودگی و خستگی باعث می شود که کار در اطراف تجهیزات سنگین یا ماشین آلات، جلوگیری از کار در کارهای انبار، رانندگی یا ساخت و ساز، برای شما خطرناک باشد.

 

خستگی همچنین قابلیت اطمینان و بهره وری شما را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر بتوانید ثابت کنید که از کاهش ۲۰ درصدی بهره وری برخوردار هستید، SSA باید شما را غیرفعال کند. SSA پس از ایجاد RFC برای شما، از یک فرمول برای تعیین اینکه آیا RFC و عوامل حرفه ای (مهارت شغلی، تحصیلی و سن شما) شما را در گروه معلولین قرار می دهد استفاده می کند.

برای دانلود PDF مقاله میتوانید بر روی لینک زیر کلیک نمایید.

بیماری منیر گوش

منبع: https://www.hidoctor.ir

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

بستن